باشى كه « 1 » از براى بنده آنچه خداى عزّ وجلّ به پيغمبر خود فرموده « 2 » كافى است ، و اين است « 3 » آنچه فرموده : « وَ لا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلى ما مَتَّعْنا بِهِ أَزْواجاً مِنْهُمْ زَهْرَةَ الْحَياةِ الدُّنْيا » « 4 » يعنى چشم مدار به آنچه ما اصنافى از مردم را به آن بهره‌مند ساخته‌ايم از خوشىهاى زندگى دنيا . و اگر چيزى از آن به خاطر تو رسد زندگانى پيغمبر را به ياد آور كه قُوتِ آن حضرت جو و حلواى آن خرما و هيزمش « 5 » شاخ درخت خرما بود و آن هم در وقتى كه به هم مىرسيد و الّا گاه بود آن هم نبود « 6 » . و حضرت امام جعفر صادق عليه السلام فرمودند : به درستى كه خداى تعالى مىفرمايند كه : دلگير مىشود بندهء مؤمن من « 7 » هرگاه بر وى تنگ ساختم ، امّا در اين حالت به من نزديك‌تر مىباشد . و خوشنود مىشود بندهء مؤمن من اگر بر وى فراخ گردانيدم « 8 » ، امّا در اين حالت از من دور تر مىباشد « 9 » . و نيز فرمودند : هرچند ايمان بنده زياد مىشود روزى او تنگ‌تر « 10 » مىشود « 11 » . و فرمودند : در مناجات موسى عليه السلام مذكور است : اى موسى ! هرگاه ديدى كه فقر رو به تو كرده « 12 » بگو : مرحبا به شعار صالحان . و هرگاه ديدى كه « 13 » توانگرى رو به تو كرده بگو : گناهى كرده‌ام كه تعجيل در عقوبت آن شده « 14 » . فصل [ در خلاصى از آفت مال ] خلاصى از آفت مال ميسّر نيست مگر به محافظت نمودن بر چند چيز :

--> ( 1 ) . كه / s a و . ( 2 ) . فرموده / a s فرمود . ( 3 ) . a s + كه . ( 4 ) . طه : 131 . ( 5 ) . a + با . ( 6 ) . الكافي 2 : 137 ح 1 . مشكاة الأنوار : 232 . ( 7 ) . من / a s كه . ( 8 ) . a + و . ( 9 ) . الكافي 2 : 141 ح 5 . مجمع البيان 7 : 195 . ( 10 ) . a - تر . ( 11 ) . الكافي 2 : 261 ح 4 . مشكاة الأنوار : 226 . ( 12 ) . كرده / a s آورده . ( 13 ) . a s - كه . ( 14 ) . الكافي 2 : 263 ح 12 . أمالي الصدوق : 765 . تحف العقول : 495 . عدّة الداعي : 106 .